3/52 "Upadłe anioły" Graham Masterton

Książka spełnia następujące kryteria:

• więcej niż 215 stron (399)
• autorem jest mężczyzna

Główną bohaterką książki jest młoda, atrakcyjna detektyw z Cork - Katie Maguire. Po trudnych przeżyciach, znajduje szczęście u boku Johna. I tu właśnie pojawia się kolejny problem: John musi wyjechać do San Francisco, aby uporządkować sprawy odziedziczonej przez niego farmy. Katie stoi przed dylematem: zrezygnować z kariery i wyjechać z narzeczonym, czy zostać.

Ale wtedy właśnie dochodzi do serii brutalnych morderstw księży. Wybucha skandal, dotyczący dawnych molestowań nieletnich przez duchownych.

Katie postanawia zająć się tym tematem. Sprawa jest jednak niesłychanie trudna, gdyż na środowisko księży automatycznie spada kurtyna milczenia. 

Czy któryś z molestowanych chłopców mści się na swoich oprawcach? Czy też ktoś po prostu bierze sprawiedliwość we własne ręce? Czy uda się rozwikłać zagadkę, kiedy nikt nie chce mówić?

Pomysł jest całkiem niezły, ale zbyt szybko dowiadujemy się, kto za tym wszystkim stoi. Ale choć całość jest trochę rozwleczona, to jednak trzyma w napięciu do samego końca, który dzięki łatwości czytania następuje zbyt szybko. No i jeszcze opisy zbrodni. Tortury, którym poddawane są ofiary opisane są tak dokładnie, że można je poczuć jak w kinie 3D. Niejednokrotnie podczas lektury sprawdzałam, czy nie zostałam pochlapana tryskającą krwią. Czytelnikom o mocnych nerwach zdecydowanie polecam.

2/52 "Druga szansa" Tony Parsons

Książka spełnia następujące kryteria:

• więcej niż 215 stron (381)
• autorem jest mężczyzna

George Bailey, czterdziestodwuletni policjant, podczas akcji dostaje ataku serca. Aby przeżył konieczna jest transplantacja - dawcą jest dziewiętnastolatek. George czuje, że los dał mu drugą szansę. I tutaj zaczyna się cyrk. 

Facet w jakiś dziwny sposób czuje, że dostał część młodego chłopaka i zaczyna zachowywać się jak nastolatek. Totalnie zmienia wygląd, włóczy się po nocach, dla swoich dzieci staje się kumplem, a dla żony kolejnym dzieckiem, co oczywiście doprowadza do coraz częstszych kłótni. W rezultacie wyprowadza się do rodziców i zatrudnia jako czyściciel basenów. I chociaż wcześniej czuł, że się starzeje, to teraz dopiero zaczyna doceniać swoje życie jako męża i ojca. 

Temat niby fajny, poruszone głębsze kwestie sensu życia, więzi rodzinnych, doceniania tego, co się ma, dużo zawirowań w fabule, ale wszystko to jakieś takie nudne i mdłe. Postacie są płytkie i wręcz irytujące. Czytając normalnie wkurzałam się, jak można było ciekawych bohaterów tak zepsuć. I marzyłam, żeby ten horror jak najszybciej się skończył. 

Jedynie lekkość czytania i ogólny pomysł na książkę bronią tę pozycję przed uzyskaniem miana gniota.

1/52 "Niemy Świadek" Agata Christie

Książka spełnia następujące kryteria:

• więcej niż 215 stron (300)
• autorem jest kobieta
• przeczytałam w jeden weekend

"Niemy świadek" to kryminał z serii o Herculesie Poirocie. 

Słynny detektyw dostaje list, który bardzo go intryguje. Tym bardziej, iż jego nadawca, Panna Emilia Arundell nie żyje. Stara dama opowiada o swoim wypadku, kiedy to potknąwszy się o piłkę swojego psa spadła ze schodów. Jednak jest przekonana, że piłkę schowano do szuflady, a zdarzenie miało miejsce podczas odwiedzin rodziny, w trakcie których usłyszała niejedną prośbę o wsparcie finansowe. 

Hercules Poirot zaczyna śledztwo, mimo iż fakty wskazują na nieszczęśliwy wypadek i śmierć z przyczyn naturalnych, a jego zleceniodawca nie wypłaci mu wynagrodzenia. W towarzystwie Hastingsa zastanawia się: czy upadek ze schodów był próbą morderstwa? Czy panna Emilia umarła z powodu choroby? Siedmioro podejrzanych i jeden świadek - Bob, ostrowłosy terier. Ale przecież pies nie umie mówić...

Książka jest napisana w typowy dla autorki sposób. Czyta się lekko, szybko i przyjemnie, mimo że zawiera mnóstwo szczegółów i pobocznych, pozornie nie ważnych wątków. Taka lektura na wieczór.

52 Książki i Książkowe Wyzwanie 2015!

Wybrałam się w weekend z narzeczonym na zakupy z zamiarem kupna butów sportowych. Niestety nic nie przypadło nam do gustu, więc zajrzeliśmy do Tesco i ku mojej wielkiej radości była promocja książek! Były to wydania kieszonkowe lub normalne w miękkiej oprawie książek o różnej tematyce w różnych przedziałach cenowych. Postanowiliśmy zrobić mały research i wybrać kilka takich, których cena jednostkowa nie przekraczała 10zł. No i tak zamiast z butami, wróciliśmy do domu z zapasem 12 książek :)

I tak oto w mojej blond główce zrodził się pomysł na postawienie sobie jakiegoś celu związanego z czytaniem. Postanowiłam połączyć inicjatywę 52 Książki z Książkowym Wyzwaniem 2015! 

52 Książki to inicjatywa czytelnicza o bardzo prostym założeniu: rok ma 52 tygodnie, czytamy jedną książkę tygodniowo, wychodzi, że trzeba przeczytać 52 książki w ciągu roku. Oczywiście wiadomo, że różnie to bywa z wolnym czasem i w jednym tygodniu nie przeczyta się żadnej książki, ale w następnym już ze dwie, mało ważne, w ogólnym rozrachunku mają być 52 książki w rok.

Więcej o inicjatywie dowiesz się tutaj.

Ale, żeby nie było tak łatwo, bo co to za sztuka przeczytać 52 książki, dokładam Książkowe Wyzwanie 2015, zapożyczone z zszywka.pl.

Na koniec roku wszystkie pozycje z listy wyzwań powinny zostać odhaczone, a jedna książka może spełniać kilka kryteriów (im więcej, tym ciekawiej). 

Co więcej wymyśliłam sobie, że każda przeczytana przeze mnie książka zostanie zrecenzowana na blogu wraz z opisem spełnionych kryteriów. 

Na razie jestem trochę w tyle, a pisanie pracy magisterskiej spowalnia moje czytanie (znaczy nie, że czytam wolniej, tylko mam mniej czasu), ale nadrobię, obiecuję. I mam nadzieję, że 31 grudnia wszystko zostanie podsumowane, rozliczone i okaże się, że dałam radę :)

Kto jeszcze podejmuje wyzwanie?

"Potem" Rosamund Lupton

Jest piękny, słoneczny lipcowy dzień. Prywatna szkoła Sidley House organizuje zawody sportowe na boisku. Dla Grace Covey jest to ważny dzień, gdyż jej syn Adam kończy 8 lat i przynosi do szkoły urodzinowy tort, a jego siostra – Jenny, na co dzień asystentka nauczyciela, pełni obowiązki szkolnej pielęgniarki. Nagle w szkole wybucha pożar. Grace odczuwa ulgę, widząc bezpiecznego Adama.  Jednocześnie jednak z przerażeniem wbiega do płonącego budynku, wiedząc, że nadal przebywa w nim Jenny.  Próbując uratować córkę, sama traci przytomność i…

Budzi się w szpitalu, nie mogąc się ruszyć. Wychodzi z własnego ciała i spotyka Jenny, która również opuściła swoje fizyczne wcielenie. Zaczyna się dochodzenie w sprawie pożaru – nieszczęśliwy wypadek, celowe podpalenie, a może próba zabójstwa? Grace i Jenny zawieszone między życiem a śmiercią towarzyszą rodzinie i znajomym, dowiadując się coraz więcej o dniu sportowych zawodów i swoim ciężkim stanie zdrowia.

Szybka akcja sprawiła, że nie mogłam przestać czytać („Jeszcze tylko jeden rozdział!”). Zawiła intryga niejednokrotnie wyprowadziła mnie w pole, pokazując, że prawda jest daleka od tego, co się na początku wydaje. Kłamstwo, gra pozorów, uwikłana siatka powiązań, trudne decyzje i mnóstwo emocji sprawiają, że jest to interesujący thriller psychologiczny, ale również wzruszająca opowieść o matczynej miłości, która „może wszystko”.  

Trądzikowych schizów ciąg dalszy

No cóż, moja recenzja dermatologicznego leczenia i pielęgnacji przy pomocy aptecznych kosmetyków była chyba trochę przedwczesna.

Owszem, pomogło na tyle, że w okolicy sierpnia - września nie potrzebowałam makijażu. Niestety efekt był krótkotrwały, bo teraz jest normalnie jakaś masakra. Podejrzewam, że swój udział miało słoneczko, które troszkę wysuszyło mi krostki i po prostu łatwiej się wygoiły. 

W połowie grudnia czeka mnie kolejna wizyta u dermatologa. Mam nadzieję, że wymyśli coś innego niż po raz kolejny antybiotyk.

Szukam też pomysłów na własną rękę - przegrzebałam cały Internet, wszelkie blogi i vlogi i postanowiłam wypróbować dwa sposoby podpatrzone u kogoś: tran (czy olej) z wątroby rekina tasmańskiego oraz kosmetyki organiczne. Co z tego wyjdzie - na pewno dam znać :) Kosmetyki zamówione, czekam na dostawę i będę testować. Postaram się też zastosować metodę im mniej, tym lepiej - minimalna pielęgnacja i makijaż, a przede wszystkim nic zapychającego!

C.d.n. ...

„Projekt Szczęście” Gretchen Rubin

Jak większość książek, które trafiają w moje łapki, również „Projekt Szczęście” znajdował się na jakiejś liście polecanych. Trochę się obawiałam, że będzie to kolejny poradnik, co robić, żeby być szczęśliwym, pełnym ogólnych, nic nie wnoszących porad.

Dopiero kiedy przeczytałam opis na tylnej okładce, uznałam, że to naprawdę będzie książka warta przeczytania.

Autorka już na wstępie uspokaja, że nie jest to typowy podręcznik, uczący szczęśliwego życia. Mówi, że każdy ma swój Projekt Szczęście i dla każdego wygląda inaczej. Opowiada o swoim Projekcie.

Na początku ustala czas: pełny rok kalendarzowy. W tym okresie chce zrealizować swoje postanowienia. Tworzy swoją Tabelę Postanowień i systematycznie zaznacza w niej, czego udało się jej się dotrzymać, a z czym sobie nie poradziła. Co miesiąc dokłada kolejne cele, jednocześnie pamiętając o realizacji poprzednich.

Na koniec projektu autorka wyciąga z niego wniosku, określając w jaki sposób wpłynął na jej szczęście.

Całość napisana z humorem, prostym językiem, który pokazuje, że Projekt był nie tylko wyzwaniem i celem, ale również świetną zabawą.

„Projekt Szczęście” jest niezwykle inspirującą, nastrajającą pozytywnie lekturą.

Domowe SPA z kosmetykami Oriflame. Część pierwsza: Włosy

Dzisiaj wszystko podpowiadało mi, że przydałaby się chwila relaksu... Poniedziałek i praca od 7 rano, deszczowy, typowo jesienny dzień, a także książka "Projekt Szczęście", która mówi, że ważne są małe przyjemności... Dlatego też postanowiłam sobie taką przyjemność zafundować... Bo nie trzeba wydawać kupy kasy na zabiegi w SPA, kiedy można sobie zorganizować SPA w domu ;)

Coś o moich włosach

Z natury jestem średnią blondynką, w takim myszowatym odcieniu. Notorycznie jednak rozjaśniam się do tonów słomkowych lub platynowych :) Generalnie moje włosy są skłonne do przetłuszczania, ale ciągłe rozjaśnianie i codzienne poranne mycie z suszeniem wysuszyło je do granic możliwości. I w efekcie powstała dziwna mieszanka siana przetłuszczającego się u nasady. 

Dlatego też postanowiłam ratować włosy domowym sposobem i zainwestowałam w serię kosmetyków Oriflame Hair X Restore Therapy.

Regenerujący szampon do włosów HairX Restore Therapy

Co obiecuje producent: 

Szampon do codziennego stosowania. Oczyszcza włosy, jednocześnie nie pozbawiając ich odpowiedniego poziomu nawilżenia. Sprawia, że zniszczone włosy są odżywione, zdrowe i błyszczące. Formuła z dodatkiem olejku arganowego została opracowana z myślą o suchych, łamliwych włosach.

Skład: 

AQUA, SODIUM LAURETH SULFATE, COCAMIDOPROPYL BETAINE, GLYCOL DISTEARATE, SODIUM CHLORIDE, LAURETH-4, POLYQUATERNIUM-7, PARFUM, DICAPRYLYL ETHER, SODIUM LAUROYL SARCOSINATE, COCO-GLUCOSIDE, GLYCERYL OLEATE, LAURYL ALCOHOL, SODIUM BENZOATE, GUAR HYDROXYPROPYLTRIMONIUM CHLORIDE, CITRIC ACID, LINALOOL, 2-BROMO-2-NITROPROPANE-1, 3-DIOL, SODIUM CITRATE, HEXYL CINNAMAL, DIPROPYLENE GLYCOL, FORMIC ACID, BUTYLPHENYL METHYLPROPIONAL, BENZYL SALICYLATE, LIMONENE, ARGANIA SPINOSA KERNEL OIL, C14-20 ISOALKYLAMIDOPROPYLETHYLDIMONIUM ETHOSULFATE, HYDROLYZED WHEAT PROTEIN, METHYLPARABEN, ZINGIBER OFFICINALE ROOT EXTRACT, PROPYLPARABEN

Moje spostrzeżenia: 

Szampon ma kremową konsystencję o perłowym kolorze, dobrze się pieni i pięknie pachnie. Po umyciu czuć, że włosy są dokładnie oczyszczone i odświeżone. Zmiękcza suche, sztywne i łamliwe włosy. Już po kilku użyciach zauważyłam, że kondycja moich włosów poprawiła się. W dodatku wyglądają świeżo przez dwa dni (co nigdy nie zdażyło mi się przy żadym innym szamponie - stąd codzienne mycie). Jestem zachwycona jego działaniem,bo nawilża suche końce, a jednocześnie nie przetłuszcza (już samoistnie się tłuszczących) włosów u nasady.

Regenerująca odżywka do włosów HairX Restore Therapy

Co obiecuje producent:

Odżywka do codziennego stosowania zmiękcza i odżywia włosy oraz wzmacnia je i chroni przed uszkodzeniami powstającymi podczas rozczesywania. Formuła z dodatkiem olejku arganowego została opracowana z myślą o włosach suchych i łamliwych.

Skład:

AQUA, CETEARYL ALCOHOL, GLYCERIN, BRASSICAMIDOPROPYL DIMETHYLAMINE, CYCLOPENTASILOXANE, AMODIMETHICONE, CYCLOHEXASILOXANE, ASPARTIC ACID, HYDROXYETHYLCELLULOSE, PHENOXYETHANOL, IMIDAZOLIDINYL UREA, PARFUM, METHYLPARABEN, DISODIUM EDTA, PROPYLPARABEN, LINALOOL, ETHYLPARABEN, DIPROPYLENE GLYCOL, HEXYL CINNAMAL, BUTYLPHENYL METHYLPROPIONAL, BENZYL SALICYLATE, ARGANIA SPINOSA KERNEL OIL, C14-20 ISOALKYLAMIDOPROPYLETHYLDIMONIUM ETHOSULFATE, HYDROLYZED WHEAT PROTEIN, ZINGIBER OFFICINALE ROOT EXTRACT, SODIUM BENZOATE

Moje spostrzeżenia:

Odżywka ma kolor, konsystencję i zapach podobne do szamponu z tej serii. Używam jej po umyciu włosów szamponem z serii. Nakładam na całą długość włosa z pominięciem nasady. Moje włosy są miękkie, gładkie i bardzo sypkie (nie plączą się, nie sklejają w strąki, rozwiewają na wietrze). Łatwo się rozczesują. Nie są obciążone, mimo lekkiego filmu, jaki na nich pozostaje. Odzyskały połysk i blask. I pięknie pachną.

Ogólne wrażenia dotyczące serii

Dla mnie świetnie sprawdziły się te kosmetyki. Już zastosowanie samego szamponu dało widoczne rezultaty, jednak w parze z odżywką na prawdę poprawiły stan moich włosów. Zdecydowanie polecam ;)

"Zagubieni" Daniel Mendelsohn

Nigdy nie interesowałam się tematyką Holokaustu i historią w ogóle. Nie lubię żyć przeszłością, nie lubię suchych faktów i dat. I pewnie dlatego ta książka mi się spodobała. Sięgnęłam po nią, bo chciałam przeczytać coś poważnego, ale jednak z niepokojem, gdyż obawiałam się, że będzie to podręcznik historii  Żydów. Jakie było moje zdziwienie, kiedy okazało się, że autor opisuje wszystko, czego dowiedział się o członkach swojej rodziny, zabitych przez hitlerowców. Nie fakty, a opowieści ich znajomych o tym jacy byli, czym się zajmowali, co robili w wolnym czasie, jak widzieli ich sąsiedzi. Plotki i różne wersje epizodów z życia stryja, jego żony i czterech córek. Ciekawe podróże po całym świecie w poszukiwaniu Żydów z Bolechowa, którzy być może coś wiedzą, coś widzieli, coś słyszeli. 

Daniel Mendelsohn wciąga nas w zakamarki życia żydów w czasie wojny. Pokazuje jak wyglądała ich codzienna egzystencja, kryjówki, sposób na przetrwanie. Wszyscy przecież wiedzą, że byli prześladowani, było im ciężko, ukrywali się. Ale jak to dokładnie wyglądało, na czym to polegało. Poznajemy wiele smutnych i wręcz strasznych historii, które są nie do przyjęcia, a do których zmusiła ich sytuacja. Wszystko aby przeżyć…

Autor pisze przystępnym językiem, jednak plątanina wątków i osób wprowadza pewną zawiłość podczas czytania. Nie jest to lektura „do poczytania”, to dosyć ciężka książka, w którą trzeba się trochę bardziej zagłębić. Jak najbardziej godna polecenia.